x

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

Ακούστε τον δεύτερο μας δίσκο “ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

Στίχοι τραγουδιών :

Το Λευτεριώ

Στίχοι – Μουσική: Χρήστος Παππάς

Σ’ ένα βαθύ πηγάδι, μια στέρνα καθαρή,
κίνησ’ η Λευτερίτσα ένα πρωί.

Πλέκει με τα μαλλιά της λέλουδα απ’ την αυλή,
στάμνα κρατά στο χέρι, στ’ άλλο ραβδί.

Δρόμο ανηφορίζει, κατήφορο στενό,
πάει να μαζέψει μήλα, πάει για νερό.

Φτάνει μπροστά στη στέρνα, πίσω απ’ τη μηλιά,
βλέπει ένα νιο ωραίο να της γελά.

Ποια άνοιξη μυρίζω, ποιον κήπο ανθηρό,
τέτοια λογάκια λέγει στο Λευτεριώ.

Δίνω σ’ εσέ τ’ αστέρια, τη γη, τον ουρανό,
δώσ’ μου να φάω μήλα, να πιω νερό.

Στα μάτια τον κοιτάει, στα ίσα του μιλεί
και του αρνείται μήλα, νερό να πιει.

Απ’ τα μαλλιά την πιάνει, τη στάμνα της τη σπα,
παίρνει και το στυλιάρι και τη χτυπά.

Μήτε τα μήλα θέλω, μήτε και το νερό,
μόνο εσέ να κλέψω απ’ το χωριό.

Να μη θωρούν οι άλλοι τον ήλιο το λαμπρό,
να χάσουν οι ανθρώποι το Λευτεριώ.

Ψάχνουν να δούνε όλοι τον ήλιο το λαμπρό,
χάσανε οι ανθρώποι το Λευτεριώ.


Ξανθιά μικρούλα

Στίχοι – Μουσική: Ιάκωβος Μωυσιάδης

Είσαι για μένα, ξανθιά μικρούλα μου,
το ντέρτι που ’χω μες στην καρδούλα μου
και όλο λες πως με λατρεύεις, μα δε με γελάς,
μ’ άλλους παίζεις και χορεύεις και δε μ’ αγαπάς.

Θε να σε κάνω για πάντα ταίρι μου,
μικρή ξανθιά μου κράτα το χέρι μου,
μα είσαι ψεύτρα και πλανεύτρα κι όλο τσαχπινιές
και με γέμισες φαρμάκια, πίκρες και φωτιές.

Έχω για σένα μεράκι στην καρδιά
πού τέτοια αγάπη σε όλο το ντουνιά;
Έλα εδώ, μικρή ξανθιά μου, δως μου μια ματιά
κι απ’ τα φυλλοκάρδια μέσα σβήσε τη φωτιά.

Πια δεν αντέχω να με τυραννάς
και την καρδιά μου να την περιφρονάς,
θα σου φύγω, θα με ψάχνεις, μα δε θα με βρεις,
κοίταξε ν’ αλλάξεις γνώμη, να σακουλευτείς.


Έξω απ’ το χορό

στίχοι, μουσική: Χρήστος Παππάς

Με τα καστανά μαλλιά σου πώς μπερδεύτηκα,
και τα ολόγλυκά σου χείλη τα ορέχτηκα,
τα κοιτάζω και με λιώνουν, αχ μπερδεύτηκα.

Σε κοιτάζω μες στα μάτια και σου τραγουδώ,
το τραγούδι σαν τελειώσει δίπλα σου θα ’ρθω,
δε ζυγώνει εκείνη η ώρα, καίγομαι Μαριώ.

Και θα σου φερθώ στα ίσια θά ’ρθω να σου πω,
να βρεθούμε ζούλα οι δυο μας έξω απ’ το χορό,
να βρεθούμε ζούλα οι δυο μας έξω απ’ το χωριό,
για να τα γλυκοφιλήσω τα χειλάκια σου τα δυο.


Μετανάστης

στίχοι, μουσική: Χρήστος Παππάς

Μες στα δρομάκια τριγυρνώ,
στα στενά σοκάκια της Θεσσαλονίκης.
Τ’ άδειο σου σπίτι σαν θωρώ,
μετανάστης ξαφνικά και ερημοσπίτης.

Φεύγεις για αλλού και θέλεις
άλλο να μην υποφέρεις,
κι άλλο τόπο νά βρεις για να ζήσεις.
Φεύγεις από δω και ξέρεις
μόνος σου να καταφέρεις,
πίσω σου τα βάσανα ν’ αφήσεις.

Πίσω το Ζάντε χαιρετάς,
του Βραχίονα τα δάση σε κοιτάνε.
Σ’ άλλα λιμάνια θα γυρνάς,
που ο βοριάς και η βροχή δε σταματάνε.

Έφυγε γι’ αλλού, μα ξέρει,
πίσω του, σαν ξεμακραίνει,
οι άνθρωποι που μείναν τι περνάνε.
Έφυγε για κει, μα θέλει,
ξένους τόπους κι αν διαβαίνει,
τα όνειρά του πίσω να γυρνάνε.

Τώρα στα σύννεφα μιλώ
και στου ήλιου τη θαμπή γραμμή της δύσης,
μού ’παν πως βγήκες από δω
και μια μέρα ίσως πίσω να γυρίσεις.

Έφυγε γι’ αλλού και ξέρει
μόνος του να καταφέρει
άλλο τόπο νά βρει για να ζήσει.
Έφυγε για κει και θέλει
άλλο να μην υποφέρει,
πίσω του τα βάσανα ν’ αφήσει.


Ευχή

Στίχοι – Μουσική: Μανώλης Πορφυράκης

Ήθελα μόνο μια στιγμή να ’ρθει ο χρόνος πίσω,
την πρώτη την αγάπη μας πάλι να ξαναζήσω.

Να μπω μες στην αγκάλη σου τα μάτια μου να κλείσω,
μαζί σου ν’ αποκοιμηθώ κι ας μην ξαναξυπνήσω.


Στέκει στο φώς

Στίχοι – Μουσική: Χρήστος Παππάς

Στέκει στο φως και τα ολόισια μαλλιά της
πλέκει ο αγέρας που φυσά.
Σαν μου μιλά, λόγια γλυκά,
κάνουν κομμάτια την καρδιά.

Σαν με κοιτάς με τα μαύρα σου τα μάτια,
χάνομαι μες στην εμορφιά
κι όταν γελάς, σκορπούν με μιας,
χίλια κομμάτια της καρδιάς.

Πόσο ποθώ με τα κόκκινά σου χείλη
να ανταμώσω μια βραδιά,
χίλια φιλιά, λόγια γλυκά,
να σου ζεστάνουν την καρδιά.


Κυριακή

Οργανικός σκοπός

Μουσική: Κυριάκος Σφουγγούρης


Ο Σταυράκης

Στίχοι: Κατερίνα Δούκα – Λευτέρης Τσικουρίδης , Μουσική: Λευτέρης Τσικουρίδης

Πώς την πάτησες Σταυράκη που ’ρθες με το γκομενάκι
να μου κάνεις τσαχπινιές, να μου κάνεις μπαμπεσιές.
Δεν τολμούσες νά ’μπεις μέσα, σ’ είδε η Ρία, η μπαμπέσα,
πώς στην έφερε δε λες και την πάτησες και κλαις.

Μια κι απόφαση το πήρες, ήπιες και πέντ’ έξι μπύρες
κι άρχισες να τραγουδάς κι άρχισες να κελαηδάς.
Μες στα μάτια με καρφώνεις, ξέρεις να μ’ αναστατώνεις,
πονηρά χαμογελάς, να παίζεις μ’ όλες να γλεντάς.

Τώρα πια σε ξέρω μόρτη, δεν είσαι η αγάπη η πρώτη,
που μου κάνει τσαχπινιές, που μου κάνει μπαμπεσιές.
Στην υγειά σου βρε Σταυρή μου, έχε χάρη σου κουκλί μου,
που ’σουνα τρελός νταλγκάς, άντε τώρα αλλού να πας.


Σεργιάνι

Στίχοι – Μουσική: Χρήστος Παππάς

Μεσημέρι σμίξαμε παρέα
στου Οινοχόου με γλυκό κρασί,
βγήκαν τα μεράκια, με τα οργανάκια,
κάναμε κεφάλι από νωρίς.

Κι έπειτα φουμέρναμε τσιγάρο
μέσα στη στοά στις Εποχές
κι ήρθαμε στο κέφι κι άρχισε να πέφτει
η νύχτα με ωραίες μυρωδιές.

Κι ύστερα στα ωραία του Νικία
πιάσαμε κουβέντα ως το πρωί,
στη Θεσσαλονίκη ψάχνω έναν αλήτη
με παρέα και γλυκό κρασί.


Αποστολή στο διάστημα

Στίχοι – Μουσική: Χρήστος Παππάς

Βρήκανε νερό στον Άρη και την πήρανε χαμπάρι,
βάση ’φτιάξαν στο φεγγάρι.

Από ’κει να εκτοξευτούνε, το νεράκι να το δούνε,
στο ποτήρι να το πιούνε.

Ξεκινήσαν κάτι μάγκες, απ’ την NASA κοσμοναύτες,
σπόρους βάζουνε στις τσάντες.

Απολύκαν το νεράκι, σκάβουν ένα χωραφάκι,
ρίχνουν σπόρους στο αυλάκι.

Και αρχινήσαν να φυτρώνουν, τα φυτά να μεγαλώνουν,
τα λουλούδια να φουντώνουν.

Κάνουνε για να τα κόψουν, για τη γη να τα φορτώσουν,
στα δερβίσια να τα δώσουν.

Και είχε κι έναν κοσμοναύτη, μάγκα απ’ το Σινσιννάτι,
που του θόλωσε το μάτι.

Την ανθίστηκε τη φτιάξη, το φορτίο για ν’ αρπάξει
και γι’ αλλού να το πετάξει.

Την ψωνίζει κι ένα βράδυ, που κοιμότανε οι άλλοι,
τους την σκάει από τον Άρη.

Έτσι χάθηκε με μία, το φορτίο που ’χε αξία,
πάει σ’ άλλο Γαλαξία.


Ο ρεζίλης

Στίχοι – Μουσική: Λευτέρης Τσικουρίδης

Άσ’ τα κόλπα σου ρε βλάμη
και τα νταηλίκια σου,
κόψε πια το ζοριλίκι,
πριν φας τα ξυλίκια σου.

Μην περνιέσαι για καμπόσος
κι όπως θέλεις μου μιλάς,
τις φωνές σου δε σηκώνω
και τις μπάτσες σου θα φας.

Απ’ το πιώμα μην κρατιέσαι
κι εκεί μέσα κρύβεσαι
και να μάθεις βρε μορτάκι,
πως ρεζίλι γίνεσαι.

Με μαγκιές και ζοριλίκια
μόρτη μη μπερδεύεσαι,
άμα θες να υπολογίζεις,
μάθε για να σέβεσαι.


Τ’αφιόνι

Στίχοι – Μουσική: Χρήστος Παππάς

Πόσο γλυκιά η μυρωδιά
σαν καίγεται τ’ αφιόνι
και ο νταλκάς μες στην καρδιά
στην ευωδιά μερώνει.

Κι όλες οι πίκρες του ντουνιά
κι όλα τα βάσανά μου
κάνουν φτερά απ’ τον καπνό,
που ’χω στα σωθικά μου.

Αράζει ο νους σιγά σιγά
σα γάτα που κουρνιάζει
κι εκεί βαθιά στα όνειρα
μες στη σιωπή φωλιάζει.

Ύπνος βαρύς, αχ αμάν
τα όνειρα μου στέλνει,
αχ αμάν.

Κι όταν ξυπνήσω από κει
πάλι στον κόσμο τρέχω
κι όλα μου κάνουν δύσκολα,
τον πόνο δεν αντέχω.


Φυλακισμένη

Στίχοι – Μουσική: Χρήστος Παππάς

Ξύπνησα μονάχη στο κελί,
βλέπω σκοτεινό το παραθύρι,
σκέφτομαι, δεν ήρθε το πρωί,
η νύχτα δε μου κάνει το χατίρι.

Ήλιε δε σηκώνεις την αυγή,
για να ’ρθει αυτός που περιμένω,
καίγομαι για ένα γλυκό φιλί,
που απ’ τα χείλη του μονάχα παίρνω.

Στέκομαι στα πόδια μου ορθή,
ξύλο μπρος στη χαλασμένη βρύση,
κρύο πιρουνιάζει το κορμί,
η σκέψη του δε λέει να μ’ αφήσει.

Και έξω ο αέρας σταματά
κι ο χειμώνας μέσα μου παγώνει,
ρήμαξε ο χρόνος δεν περνά
κι η νυχτιά ποτέ δεν ξημερώνει.

Τύλιξα τα χέρια μου σφιχτά
γύρω απ’ το αδύναμο κορμί μου,
πήρα το τραγούδι σιγανά,
κέντησα μ’ αυτό την προσευχή μου.

Ήλιε δε σηκώνεις την αυγή,
για να ’ρθει αυτός που περιμένω,
καίγομαι για το γλυκό φιλί,
που απ’ τα χείλη του μονάχα παίρνω.